Zajezdnia Dąbrowskiego - wspomnienie.

Pentacon Six, Tri-X 400.

Seria zdjęć ze starej zajezdni.

Fabryczny Mix

Fabryka Oskara Mixa, MZ-50 Rollei Superpan 200, D76 1+3.

Pewne miejsca można mijać przechodząc ulicą, będąc przekonanym, że okolicę zna się już dobrze i
wychodząc z przeświadczenia, że pewnością nie ma tu nic ciekawego... Bardzo można się mylić.
Biorąc pod uwagę, że wrażenie wywołują najczęściej  tylko miejsca wielkie i monumentalne, bardzo
łatwo przegapić to, co mniejsze, lecz z pewnością nie mniej ciekawe. To chyba najlepsza puenta tego
odkrycia.

W pewnym parku.

Czeski cmentarz, Pentax K200D

Swoiście pojmowana wielokulturowość Łodzi ogranicza się do ogranych tematów ujętych w
przewodnikach turystycznych. Tymczasem  istnieją także inne miejsca, zapomniane już, które mogą
wiele powiedzieć o przeszłości naszego miasta. Nie wszystkie miejsca godne uwagi znajdują się w
głównym nurcie zainteresowań.

Podziemna Katedra

 "Podziemna Katedra" - zbiorniki wody pitnej na Stokach.

Dziś opowieść o miejscu legendarnym. Miejscu, które choć jest, to raczej go nie widać,
wielu o nim słyszało, prawie nikt nie widział, schowane pod ziemią i dobrze strzeżone
przed ciekawskimi. Jakiś czas temu odwiedzając Warszawskie Filtry miałem okazję
zobaczyć miejsce, gdzie powstaje warszawska "kranówka", prześledzić cały proces
technologiczny a wszystko to w jednym miejscu w ramach niedzielnej wycieczki
i za darmo. Pozostawał niedosyt: to, co w Warszawie w ciekawy sposób promuje miasto
w Łodzi schowane jest przed wszystkimi. W Łodzi na Stokach w "Podziemnej Katedrze" 

raz na dwa lata, woda jest spuszczana, zbiorniki są czyszczone, jednak nawet wtedy

 wejście tam graniczy z cudem. Tak wygląda to od wielu lat, jednak dzięki zaangażowaniu
biura prasowego FŁ4K we współpracy ze ZWiK-iem niemożliwe stało się możliwe ;)

Podziemna Katedra, MZ-50, Fujicolor 100, NC.

Wielu z tych, którzy o Łodzi piszą i ją fotografują dostało szansę jedyną w swoim rodzaju.
Mimo, iż blog ten nie ma jeszcze nawet roku, zostałem zaproszony do tego grona.
Półtorej godziny spędzone w tym miejscu to niesamowite wrażenie,
efekt tej wizyty prezentuję na kilku zdjęciach poniżej.

Zajezdnia Dąbrowskiego - zmierzch.

"Zajezdnia Dąbrowskiego" - zajezdnia tramwajowa nr 2

1928 - 2012

Zajezdnia Dąbrowskiego, MZ-50, Kodak TRI-X 400.

28 stycznia 2011 roku godzina 13:56 - to czas, w którym ostatni liniowy tramwaj opuszcza Zajezdnię Dąbrowskiego.
Miejsce, które powstało w dwudziestoleciu międzywojennym na potrzeby w rozwijającej się Łodzi.
Przez lata, gdy jeździło się ulicami Kilińskiego lub Dąbrowskiego widać było rzędy zaparkowanych tramwai,
bazę z której rozjeżdżały się po Łodzi by pomagać przemieszczać się jej mieszkańcom.
Zwyczajny-niezwyczajny widok tej okolicy, wydawało się, iż już tak pozostanie.
Szerszą historię można znaleźć tu, poniżej krótka seria zdjęć z miejsca, którego już nie ma.

803n

Mijają ponad dwa miesiące odkąd na ulicach Łodzi zaszły pewne zmiany. Tak to już bywa,
że pewne rzeczy dzieją się w sposób dla wielu niezauważalny; gdzieś w pędzie codziennego życia
coś znika i już nigdy nie pojawia się kształcie znanym do tej pory. Przez kilka dekad towarzyszyły
nam lub pomagały w poruszaniu się po mieście. stając się elementem tła miejsc i zdarzeń....

Mowa o wagonach typu 803n.

Dnia 31 marca 2012 roku po raz ostatni wagony tego typu zjechały ze swoich tras do zajezdni,
by zakończyć 39-cio letnią historię ruchu liniowego.

Łódź 803n, Pentax MZ-50, Rollei Superpan 200, D76 1+3.

Ulica Pomorska, tramwaj typu 803n na linii 43 mija świeżo wyremontowany Dom Towarzystwa Kredytowego.

Dla mnie osobiście najbardziej charakterystyczną cechą tych wagonów w mieście, był ich dźwięk silników.  

Tramwaju można było nie widzieć, a było się pewnym, że nadjeżdża.

W cieniu Steigerta

Według Reymonta Łódź to miasto: "Tysiąca kominów, stu pałaców i jednej ulicy".
Tak było z pewnością kiedyś, obecnie z mitycznego tysiąca kominów fabrycznych pozostało ich
nie więcej niż 60 w całym mieście, a miejsc gdzie można trafić komplet w postaci fabrycznego
kompleksu (fabryka, komin, willa) to już prawdziwa rzadkość. Po upadku przemysłu
najłatwiej zaadaptować na nowe cele było wille i pałace, z fabrykami jest różnie (sporo zostało już
tylko na zdjęciach). Najgorzej rzecz jednak się ma z kominami, te - o ile nie obrosły w anteny
nadawcze - najszybciej znikały z krajobrazu Miasta Włókniarzy.

Theodor Steigert, MZ- 50, Rollei Superpan 200, D76 1+3.

Tym bardziej można się więc cieszyć, gdy udaje się odnaleźć miejsca gdzie wiele z tego uroku
pozostało do dziś, dzięki czemu można wyobrazić sobie jak wiele podobnych miejsc Łodzi
mogło wyglądać ponad 100 lat wstecz.

Takim właśnie przykładem jest Fabryka Steigerta przy ulicy Milionowej.

Zaczeło się i trwa.

Miasto to teren ciągłych zmian. Jeśli w Łodzi obecnie można wskazać rejon, który najlepiej
odpowiada temu stwierdzeniu, to obowiązkowo trzeba wymienić lub wybrać się osobiście na
ul.Składową i okolice. Od jakiegoś czasu "sporo się tu dzieje": wyburzenia starych kamienic,
zamknięty dworzec Fabryczny, EC-1 zaczyna nabierać nowych kształtów.

NCŁ ul.Składowa, Pentax K200D, filtr polaryzacyjny, szara połówka.

Ulica Składowa 13 - Pub "Rozbiórka"... proroctwo w nazewnictwie lokalu czy świadomość
nadchodzących zmian???